"Wat een mooie dag"

Door hyptonize op woensdag 6 oktober 2010 22:30 - Reacties (7)
Categorie: kort verhaal, Views: 2.509

Daar zat hij dan, in zijn eentje, op het bankje in het park, onder de grote, eeuwenoude eikenboom. Een wekelijks terugkerend ritueel, wat er in de jaren ingeslopen is. Dan zat hij daar, stilzwijgend. Alles om hem heen in zich opnemend. De wind tussen de bomen door, het geritsel van de dode bladeren op de grond, het was immers al herfst. Af en toe een man met hond die zijn gezichtsveld betrad, hem vriendelijk groetend. Dan weer een hardloopster, met van die witte dingen in haar oren, waarvan hij nog altijd niet wist waar ze voor diende, en het zweet dat zich in grote hoeveelheden een weg naar beneden baande langs haar roodgekleurde gezicht. “Wat een mooie dag,” mompelde hij, tegen niemand in het bijzonder.

Daar liep hij dan, in zijn eentje, door de drukke winkelstraat van de stad waar hij al zijn hele leven woonde. Een wekelijks terugkerend ritueel, wat er in de jaren ingeslopen was. Dan liep hij daar, met zijn wandelstok en zijn hoed op. Alles om hem heen in zich opnemend. Een straatmuzikant met zijn gitaar, die zijn best deed The Beatles te imiteren, maar af en toe een nootje miste. In de verte een groepje hangjongeren, stoer hangend op hun scooter, met een petje op en hun broeken op half drie. “Wat een mooie dag,” mompelde hij, tegen niemand in het bijzonder.

Daar lag hij dan, in zijn eentje, in een bed in een kleine kamer waar hij zich totaal niet op zijn gemak voelde. Een wekelijks terugkerend ritueel, wat er in de jaren ingeslopen was. Daar lag hij dan, met een infuus in zijn rechterarm en een hartritme-apparaat aan zijn linkerzijde. Alles om hem heen in zich opnemend. Haastende verpleegsters op de gang, die een noodoproep kregen van de vriendelijke man in de kamer naast hem. Het steeds terugkomende ritmische gepiep van het hartritme-apparaat naast hem. Een fluitende vogel op een tak van een boom waar zijn raam op uit keek. “Wat een mooie dag,” mompelde hij, tegen niemand in het bijzonder. Hij blies zijn laatste adem uit...